Առողջության համընդհանուր ապահովագրության հիմնադրամի գլխավոր տնօրենի ժամանակավոր պաշտոնակատար Սամվել Խարազյանը հարցազրույց է տվել Հանրային հեռուստաընկերությանը՝ ներկայացնելով առողջության համընդհանուր ապահովագրության համակարգի ներդրման շրջանակում իրականացվող փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը առողջապահության ոլորտի վրա։
Խարազյանի խոսքով՝ նախկինում ինչպես առողջության առաջնային պահպանման ծառայություններ իրականացնող բժիշկները՝ թերապևտները, մանկաբույժները, ընտանեկան բժիշկները, այնպես էլ նեղ մասնագետները հիմնականում փոխհատուցվել են ըստ մարդաշնչի սկզբունքի՝ կախված իրենց կցագրված բնակչության թվից։ Այս մոտեցումը, սակայն, լիարժեք չէր արտացոլում բժիշկների իրական ծանրաբեռնվածությունն ու կատարված աշխատանքի ծավալը։ Այժմ նոր համակարգի շրջանակներում առողջության առաջնային պահպանման բժիշկները, մարդաշնչի հիմքով վարձատրությունից բացի, ստանում են լրացուցիչ վճարներ նաև իրենց կողմից իրականացված խորհրդատվությունների, ամբուլատոր պայմաններում բուժվող հիվանդությունների կառավարման, ինչպես նաև կանխարգելիչ և սքրինինգային ծրագրերի շրջանակում իրականացվող աշխատանքի համար։ Ընդ որում, վարձատրությունը հաշվարկվում է նաև որակական ցուցանիշների հիման վրա։
Նմանատիպ մոտեցում է կիրառվում նաև նեղ մասնագետների դեպքում։ Խարազյանի գնահատմամբ՝ այս փոփոխությունը ոչ միայն ավելի արդար է ֆինանսական տեսանկյունից, այլև հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր մասնագիտությունների նկատմամբ իրական պահանջարկը։ Խարազյանի պնդմամբ՝ Հայաստանում կան մասնագիտություններ, որոնց նկատմամբ պահանջարկը բարձր է, սակայն դրանց հասանելիությունը բնակչության համար սահմանափակ է, հատկապես՝ մարզերում։ Նոր ֆինանսավորման մոդելը խթանում է, որ մասնագետները ծառայություններ մատուցեն նաև մարզերում՝ ստանալով համապատասխան վարձատրություն, ինչը նպաստում է համակարգի հավասարակշռմանը ինչպես կարճաժամկետ, այնպես էլ երկարաժամկետ հեռանկարում։
Խարազյանը նաև ընդգծել է, որ իրականացվում է շարունակական մշտադիտարկում․ վերլուծվում են ծառայությունների ծավալները, դիմելիության ցուցանիշները, ինչպես նաև պահպանվում է սերտ կապ մասնագիտացված բժշկական ասոցիացիաների հետ։ Սա հնարավորություն է տալիս ժամանակին արձագանքել առաջացող խնդիրներին և կատարել անհրաժեշտ ճշգրտումներ՝ ապահովելով համակարգի կայուն զարգացումը։